Gisteravond was een erg mooie avond. Ik had me namelijk ingeschreven als deelnemer voor het cabaretfestival Cabaretesk in Eindhoven. En gisteravond was de voorronde. Locatie: Cafe Berlage.

Ik mocht 15 minuten materiaal laten zien. Het materiaal bestond uit een paar verhalen en 2 liedjes. De selectie van dit materiaal had ik gedaan door enkel en alleen te kiezen voor die verhalen en liedjes die ik zelf erg leuk vind om te spelen. Dus verder ook niet nagedacht van “Ja, maar zouden ze dit wel leuk vinden?” of “Moet ik toch niet een openingsgrap gebruiken die ‘altijd werkt’ zodat ik vanuit de rust die dat geeft verder kan gaan?” Nee. Dat soort vragen heb ik vaak invloed om mijn materiaalkeuze laten hebben en daardoor voelde het spelen vaak geforceerd. Dat ik iets op het podium aan het doen was dat niet klopte. Maar gisteravond klopte het.

Zo’n 2 uur voordat ik op moest begon ik de ‘normale’ lichamelijke reacties te voelen die ik van eerdere optredens kende: hart dat sneller begint te kloppen, mijn lijf dat warm aanvoelt. Maar in plaats van me te storen aan deze gevoelens liet ik ze deze keer gewoon zijn. Ik verzette me er niet tegen, ik ging me er niet druk om maken, ik ging het niet analyseren, ik liet het gewoon voor wat het was: een gevoel in mijn lichaam. Door dit gevoel los te laten voedde ik het niet met energie en een tijdje later merkte ik dat het helemaal weg was. Geen ‘zenuwen’ die door mijn lijf gierden maar gewoon ontspannen met mensen praten en dat terwijl ik over een half uur op het podium moest staan. Dit was een nieuwe ervaring. En erg fijn.

Een kwartier voor mijn optreden ging ik naar de ruimte waar mijn microfoonzender zou worden opgeplakt en vanaf waar ik het podium op zou gaan. Hier merkte ik dat er andere gevoelens door mijn lijf stroomden. Minder heftig. Ik liet het toe. Nog 1 keer in mijn hoofd het optreden doorlopen en dan was het zover. Mijn voorganger werd afgekondigd, ik werd aangekondigd en daar ging ik. Het podium op. En het was mooi.

Vanaf het begin had ik het gevoel dat alles klopte. Mijn doel voor dit optreden was om zelf op het podium te kunnen genieten. En dat lukte. Juist omdat ik NIET bezig was met mikken op de lach lukte het. Een grote les. En wat voelde dit fijn. Bij het laatste liedje zag ik een hele zaal mensen naar me glimlachen. Mooi. Nog een les: mensen willen graag dat je plezier hebt op het podium. Mensen willen dat het je lukt.

Na afloop kreeg ik het juryrapport te horen. Mooie woorden. Waarbij bij het noemen van mijn naam de hele zaal nog eens heel hard begon te applaudisseren. Mooi.

Juryrapport:

De jury overlegde vaak in de afgelopen jaren over het gegeven dat cabaretiers vaak kiezen voor een bepaalde rol, ‘de alweter’, de ‘underdog’ etc. En hoe dikwijls dat niet of nauwelijks goed werd gedaan. Martijn maakt de goede keuze. De beheersing waarmee hij zijn teksten vertolkte was gewoonweg lekker om in mee te gaan. Omdat hij genoeg techniek in huis heeft lukt het hem om zijn stand-up grappen net zo vanzelfsprekend te brengen als zijn verrassend mooie liefdesliedje tot slot.

Het juryrapport en de publieksprijs waren geweldig. Maar het doel van mijn optreden gisteravond was toch vooral om te kijken of ik, ondanks mijn angsten, gewoon kon doen wat ik wilde doen: genieten op het podium. En dat is gelukt. De grootste overwinning van allemaal.

9 COMMENTS

  1. @Edwin: Thnx.

    Was inderdaad een mooie ervaring.
    Maar het is natuurlijk wel een heel proces geweest om situaties/gevoelens/gedachten te kunnen laten zijn.
    Zonder ze te analyseren.
    Vooral dagelijkse meditatie heeft daar bij geholpen.
    En ‘experimentjes’ als dit optreden ook. 🙂

  2. Heerlijk voor je Martijn.Alsof je de essentie van het artist zijn puur hebt mogen ervaren,lijkt me geweldig veel energie geven.
    Wat ga je daar mee doen?

  3. @Remco: Mocht ik in de halve finale staan dan laat ik het even weten (14/15 januari in Eindhoven, Parktheater).

    @Cees: Dag oom Cees!
    Leuk dat je ook even reageert.
    Ja, was erg mooi.
    Goed voor m’n zelfvertrouwen ook.
    Wat ik er mee ga doen…
    Eerst even afwachten of ik voor de halve finale wordt geselecteerd.
    Daarna kijk ik weer verder.
    Maar voelde goed. 😉