Strandballen op de Kansdenkdag

Op vrijdag 9 april was de 2e Nationale Kansdenkdag. Tijdens de eerste editie in november 2009 had ik de afsluitende presentatie mogen doen. Een erg mooie ervaring met veel interactie met het publiek (tijdens en na de presentatie). Dit jaar werd ik door Ruud en Liesbeth gevraagd om opnieuw de afsluitende presentatie te doen. Leek me leuk. En dus was het antwoord weer ‘ja’.

Nieuwe en bekende gezichten
Er bleken een behoorlijk aantal mensen te zijn die voor de 2e keer naar de Kansdenkdag zou komen. Voor mij betekende dat dat ik niet zomaar dezelfde presentatie kon doen. Dat zou immers betekenen dat sommige bezoekers naar iets zouden kijken wat ze al kenden. Tegelijk realiseerde ik me dat een compleet nieuw verhaal ook niet echt een optie was. Wat nu?

Kansdenken in de praktijk
Ik had nog behoorlijk wat verhalen, filmpjes, columns en liedjes liggen die ik bij de eerste editie nog niet had laten zien/horen. En dus besloot ik om de titels daarvan samen met de titels van de liedjes en verhalen van de eerste Kansdenkdag op 1 slide te zetten en het publiek te laten bepalen wat ik zou gaan spelen.

Strandbal
Om alles nog meer aan het toeval over te laten kreeg ik het idee om een strandbal in het publiek te gooien en een muziekje te draaien. Tijdens het muziekje ging het publiek de strandbal overgooien. Dan, wanneer ik het muziekje stopte, mocht degene die de strandbal op dat moment in zijn handen had bepalen wat ik daarna ging spelen door een titel van de slide te roepen. De rest van het publiek mocht degene die ging kiezen beïnvloeden door bijvoorbeeld hard titels te schreeuwen die zij graag wilden horen. Echt kansdenken in de praktijk dus: je krijgt een kans om te kiezen, je wordt beïnvloed door je omgeving maar jij bent toch degene die kiest.

Stress
Vorige editie had ik nog even rust kunnen nemen voordat ik aan mijn presentatie begon zodat ik relaxt van start kon gaan. Dit jaar was daar niet echt tijd voor geweest. De combinatie van veel geregel net voor de presentatie en daarbij een laptop en internetverbinding die niet mee wilden werken terwijl het publiek al de zaal in kwam zorgden er voor dat ik niet bepaald ontspannen aan mijn presentatie begon. De eerste 5 minuten was dit voor mijzelf ook duidelijk te merken. Gelukkig zakte dit even later weg en kon ik weer langzaamaan gaan spelen.

Veilig vs avontuur
Het rondslaan van de strandbal door het publiek werkte goed. Er werd veel gelachen en vooral het moment waarop de muziek weer uit ging bleef spannend. Wel vond ik het opvallend dat er veel voor titels uit de presentatie van de eerste Kansdenkdag werd gekozen. Vaak doordat bezoekers van die eerste Kansdenkdag titels begonnen te roepen van liedjes/verhalen die ze nog kenden (en blijkbaar nog eens wilden horen). Is het zo dat veel mensen liever voor veilig kiezen (iets dat ze al kennen) dan dat ze voor het avontuur gaan (een titel waar niemand nog van weet wat het is)? Of is deze conclusie wat te kort door de bocht?

Switchbike
Extra blij was ik toen iemand ‘Switchbike’ riep. Een verhaal dat nog niemand kende over een erg mooie ervaring die ik een paar jaar geleden had meegemaakt. Hier merkte ik dat het voor mijzelf spannender werd om te vertellen. Dit was voor mij immers ook nieuw. En dat voelde ik qua energie. Een nieuwe ervaring geeft blijkbaar energie. Misschien omdat je door nieuwe ervaringen (sneller) groeit en bekende ervaringen herhalingen van stappen zijn.

Weer een ervaring rijker
Na de presentatie wist ik voor mezelf waar de verbeterpunten voor het optreden lagen. Maar ik had nog niet echt een beeld hoe het publiek het optreden had ervaren. Mijn vriendin zei dat het heel goed gegaan was. En de reacties en twitter berichten die ik daarna ontving bevestigden dit. Blijkbaar kan ik zelf ook mijn focus nog wat meer richten op wat er allemaal goed gaat…. 😉

Reacties via twitter:
OurDreamJolanda: @martijnvanosch Jij en jouw filmpjes waren op de 2e Nat. Kansdenkdag echt goed!

binnensteb_go: Waanzinnige afsluiting van #cabaretier #MartijnvanOsch op de #kansdenkdag, lachen en superscherp.

Lessen
– rust nemen vooraf aan het geven van een presentatie
– ruim vooraf de tijd nemen/krijgen om apparatuur te testen
– zelf m’n verhaal kiezen in combinatie met interactie met het publiek werkt het sterkste
– altijd proberen experimentjes te doen tijdens optredens, het avontuur/onbekende opzoeken
– zelf merk je veel beter als er iets ‘fout’ gaat dan dat het publiek dit merkt

Bedankt
Ruud en Liesbeth weer bedankt voor deze mooie dag/ervaring. Was weer leuk om jullie te zien. Jan Peter bedankt voor je dagvoorzitterschap en Robbert Paul voor het gebruik van je geluidsinstallatie.