Seth Godin geeft antwoord op de vraag of social networking (via Facebook, twitter etc) zakelijk gezien zin heeft.
Zijn antwoord vond ik erg inspirerend.
Namelijk dat je moet kijken naar waar je echt iets toe kan voegen, echt iets kan betekenen voor de ander.
Het gaat niet om de grote aantallen volgers of ‘vrienden’ die je hebt.
Het gaat alleen om die personen waar je echt een band mee hebt.
Focus en aandacht dus.
En of dat nu zakelijk of persoonlijk is maakt volgens mij niet zoveel uit.

Hoe zie jij dit?
En wat is jouw beleid op het gebied van accepteren van ‘followers’ en ‘friends’ online?

Ben benieuwd naar je reactie.

3 COMMENTS

  1. Uit het hart gegrepen! Ik snap namelijk geen bal van al die mensen die mij willen volgen, zonder dat ze ook maar het geringste vermoeden hebben wie ik ben. Ook begrijp ik de mensen niet die blij zijn met 500+ volgelingen om vervolgens al die mensen op de hoogte te stellen van wat ze vanavond eten.
    Maar de laatste weken ga ik langzaam overstag… laat ik steeds meer mensen als follower staan die ik helemaal niet persoonlijk ken. Mensen die het blijkbaar leuk vinden om te weten hoe ik vannacht geslapen heb, welk boek ik lees en dat m’n tandartsafspraak niet kon doorgaan vanwege de intocht van oranje.
    En toch ben ik verslingerd aan de Social Media. Ik vermaak me namelijk kostelijk op Twitter als ik met 10.000 experts naar het Eurovisie Songfestival zit te kijken. Dan waan ik me in een gezellige Amsterdamse kroeg waar ik de gesprekken om me heen volg, zonder de mensen achter de verhalen te kennen. Het gaat nergens over, maar het is wel lekker!!

  2. Eigenlijk gebruik ik twitter puur voor mijzelf. Meld uiteraard zo nu en dan ook wat, meestal om een positief gevoel wat ik heb door te laten echoën, maar vooral ook om inspirerende mensen te kunnen volgen waar ik weer wijsheid en positivisme uit haal! Zakelijk heb ik er niet veel aan, qua persoonlijke ontwikkeling/verrijking wel!

  3. @Mienke en Dirk-Jan: Thnx voor jullie reacties!
    Waardeer ik.

    Mijn Facebook account heb ik onlangs gedeactiveerd.
    Je moet er natuurlijk actief aan deelnemen om het tot leven te laten komen maar ik merk dat het mij vooral afleidde van de dingen die ik echt wil doen.
    Dus Facebook staat uit.
    Twitter gebruik ik selectief.
    Het is voor mij vooral een kanaal voor inspiratie en om met interessante mensen in contact te komen.
    Echt ‘volgen’ doe ik niet maar ik kijk wel af en toe of er toevallig iets leuks/interessants voorbij komt.
    Zodra een gesprek op twitter uitgroeit in een ‘vertraagde chatsessie’ vraag ik de ander DM te gebruiken of mij even te mailen/bellen.
    Ik merk wel dat ik op moet letten omdat ik anders makkelijk ineens een uur in een dag kwijt ben.

    Bij mij is er niet echt een onderscheid tussen zakelijk en persoonlijk.
    Alles loopt door elkaar heen.
    Dat geldt dus ook voor twitter.