Cabaret in de kroeg - Urock

Gisteravond was een mooie avond in Urock in Utrecht.

Ramon had me over dit cafe verteld en via hem (dank!) kwam ik in contact met Herman Otten.
Herman doet de programmering voor ‘Cabaret in de kroeg’ bij Urock.
Via hem hoorde ik dat Pieter Pin dit cafe runt.
Pieter kende ik al als de stagemanager van Olaf en Jasper met vriendjes in de bosjes.
Het programma van de avond bestond uit Rayen Panday, die ik nog van de open podia bij Toomler kende, en Corne van Sprundel.

Reis, soundcheck, eten…
Corne kwam ik op weg naar het cafe al tegen.
Ik kende hem niet maar ik sprak hem aan omdat hij twee gitaren bij zich had en dezelfde richting als mij uitliep.
Aardige gast.
Zo kwamen we samen bij Urock aan.
Een relaxt, klein cafe waar de theaterstoelen bestaan uit twee op elkaar gestapelde kratten bier met een kussentje.
Pieter was al aan aanwezig.
Herman, Rayen en Annemiek, de nieuwe bardame, volgden snel.
Soundcheck gedaan en daarna met z’n allen aan de bar Pieter’s zelfgemaakte boerenkool met worst gegeten.
Smaakte goed… 😉
De volgorde voor de avond zou zijn: Corne, Rayen en dan ik.
Afsluiter dus.
Ieder kreeg een half uur om te spelen.
Ik was wat zenuwachtig omdat ik 10 minuten nieuw materiaal had.
Geen idee hoe dat zou gaan lopen.

De avond
Corne opende de avond en dat deed hij goed.
Mooie, grappige liedjes over klein en soms absurd leed.
Rayen heeft sinds de laatste keer dat ik hem had zien spelen veel standup comedy optredens gedaan.
Dat was goed te merken in de manier waarop hij de interactie met het publiek aanging.
Erg goed.
En hij bleek ook nog eens erg goed piano te kunnen spelen en geweldig te kunnen zingen.
Tot slot mocht ik op.
Wat een mooi publiek.
Ze hebben er lol in.
Na een kleine aansporing van mijn kant wordt de wave ingezet en die gaat vervolgens op en neer door het cafe.
Het publiek is open en aandachtig.

Nieuw materiaal
Na mijn openingsverhaal over Jezus en het MTV-lied begin ik aan de nieuwe 10 minuten.
Het materiaal is vers dus dat betekent dat ik af en toe tijdens het vertellen bedenk wat er daarna volgt.
Daardoor is er verdeelde aandacht.
Maar achteraf blijkt dat het publiek daar niets van gemerkt heeft.
De nieuwe 10 minuten werkt in grote lijnen wel maar ik merk dat ik het strakker moet maken.
Minder uitweiden en dus veel schrappen.
Korter.
Het verhaal over Peter R. de Vries loopt goed.
Voor mezelf was het een stap om iets dat ik ter plekke bedacht ook gewoon te doen.
Vervolgens had ik dit bedenksel nog wat verder door kunnen drijven.
Maar goed, het gewoon doen is al een mooie stap.
Het slotlied was toch wel de knaller van mijn optreden.
Iedereen zong luid mee terwijl ze hardop lachten en vrolijk meeklapten.
Een mooie afsluiter op een mooie avond.

Lessen
– je kan gewoon iets in het moment laten ontstaan
– als je iets in het moment doet, ga er dan ook voor

Bedankt
– Pieter voor het geregel en de heerlijke boerenkool 😉
– Herman voor de presentatie en de speelplek
– Annemiek, Rayen en Corne voor de gezelligheid
– Ro voor het onverwachts toch komen kijken
– Het publiek voor hun relaxte, open houding