Creativiteit staat voor mij gelijk aan bewust loslaten.
Loslaten wat je al kent.
En dat is veel.
Als kind word je namelijk al aangeleerd om overal een label op te plakken.
“Dat is een tafel.”
“Dat is een boom.”
“Dat is een fiets.”
Creativiteit is de kunst om daar weer los van te komen.
Om los te komen van die labels.
Om het onbekende op te zoeken.
Om te vertrouwen op wat er komt.
Om echt te luisteren.
Om echt te zien.
Om echt te voelen.
Om echt te ruiken.

Hoe meer je los laat hoe creatiever je wordt.
Het creëren zelf wordt dan waar het om draait.
Niet het resultaat.
Grappig genoeg kom je juist door dat loslaten tot de mooiste resultaten.

En dat creëren gebeurt op allerlei niveaus.
Op een dag beslissen om alle mensen die je op straat tegenkomt te begroeten is ook creativiteit.
Je laat dan je vaste patroon van ‘niet begroeten’ los en kijkt wat er gebeurt.
Zelf heb ik dit ook lange tijd gedaan.
Tijdens het lopen van mijn voordeur naar de trein ben ik mensen gaan begroeten.
‘Goeiemorgen!’
Soms kwam er direct een vriendelijk ‘goeiemorgen’ terug.
Soms keek de ander snel weg.
Maar wat de reactie ook was, ik bleef het gewoon doen.
Iedere keer weer: ‘Goeiemorgen!’
En na een tijdje creëerde ik zo mijn eigen groep ‘Goeiemorgen’-zeggers.
Vaak begonnen de mensen al te glimlachen als ze me aan zagen komen.
Allebei wisten we wat er ging gebeuren.
‘Goeiemorgen!’

Deze column is ook gepubliceerd in het The Story Of Cool Magazine