Gisteren heb ik de openingspresentatie gedaan tijdens het symposium De kracht van compassie.
Het vond plaats in de Mozes en Aaronkerk waar ik eerder al een keer een cabaret-optreden had gedaan.
Door dit optreden was het ook dat ik door de organisatie was uitgenodigd om opnieuw een event te openen.
Dit keer had ik het labeltje ‘cabaret’ echter losgelaten en stond ik op het programma vermeld als verhalenverteller.
Mooie titel. 🙂

Op mijn manier
Ik had carte blanche gekregen qua invulling van mijn presentatie (helemaal mooi! 😉 ).
Dit resulteerde in verschillende vormen waarbij ik telkens weer compassie als uitgangspunt gebruikte.
Zo ging ik allereerst tijdens het optreden polsen wat het publiek nu onder compassie verstond.
Dat leidde al tot mooie situaties…

Daarna toonde ik een filmpje met interviews dat ik speciaal voor de presentatie gemaakt had.
Vervolgens vertelde ik een verhaal uit mijn cabaretvoorstelling en sloot ik af met een lied.
Een lied dat ik trouwens nog nooit voor publiek had gespeeld.
Een zelf geschreven Nederlandse vertaling van ‘Have a little faith in me’ van John Hiatt.

Lessen
Ik vond het weer erg fijn om te merken dat ik steeds rustiger op het podium sta.
Ook de interactie met de zaal was erg leuk.
Reacties uitlokken en dan kijken wie er een persoonlijk verhaal wil delen.
En dan blijken al die verschillende mensen in dat publiek eigenlijk helemaal niet zo verschillend te zijn.

Reacties
Een aantal reacties die ik per mail toegezonden kreeg naar aanleiding van mijn optreden:

Cor Bon:
“Martijn begon dicht bij zichzelf, vroeg zich af wat compassie was en betrok de aanwezigen daarbij, vertelde een sterk verhaal over volledige aandacht hebben en zong prachtig. Na 20 minuten wisten we waarvoor we daar zaten op die zonnige zaterdagmorgen. Het begin van een stralende dag. Dank Martijn.”

Everhard Mulder:
“Je doet het leuk, ontspannen, met een leuk vleugje ironie en speelsheid, met ernst en gedegenheid op de achtergrond. Je weet het luchtig te brengen, terwijl je ook door laat schemeren dat het om serieuze, belangrijke zaken gaat. Wat leuk was, was dat je lied “Vertrouw op mij” terugkwam s’middags in mijn workshop. Het ging er toen even over dat je erg kwetsbaar bent als jij je wel compassievol opstelt, en een ander niet. Toen reageerde iemand: “Compassie is ook een kwestie van vertrouwen in de ander. Daar zong die man vanmorgen ook over en dat vond ik heel erg mooi dat hij dat zong.”

Monica Neomagus:
“Het was heel erg fijn dat je weer wilde komen en zo mooi openen. Dat is toch altijd heel inspirerend hoor!
Laat “Have a little faith in me” nou ook juist nog één van mijn lievelingssongs zijn…..
Kortom, voor mij was dat de beste start van de dag!”

Wilma Wedman:
“Je presentatie was – gesteld in het daglicht van De Dag van de Compassie – een verademing. Jij hebt een toon en houding – zoekend, vragend, grappig, jezelf – gevonden die ons erg aanspreekt. De lichtvoetige manier waarop je ons aanzet tot zelfonderzoek werkt volgens mij.”

Danielle Lunenborg:
“Je manier van optreden en presenteren heeft iets heel vanzelfsprekends, natuurlijks. Je probeert niet grappig te doen, maar je bent geestig. Dat voel je in de zaal. Wat je zegt komt van binnenuit en dat komt aan.”

De foto’s zijn gemaakt door Bregje Paulussen (dank voor het delen!).
Zij heeft er samen met Everhard, Monica en anderen weer een mooie dag van weten te maken.
Bedankt!